20 grudnia dzieci i pracownicy przedszkola, ZOOiK- u, emeryci, Rada Rodziców oraz nauczyciele zajęć dodatkowych spotkali się przy wspólnym wigilijnym stole. Uroczysty wystrój sali i stołów podkreślił świąteczny nastrój panujący wśród zgromadzonych. Pani dyrektor Renata Klimowicz powitała wszystkich zgromadzonych, następnie odczytała fragment z Pisma Świętego, a ksiądz Karol rozpoczął wspólną modlitwę. Następnie wszyscy  rozpoczęli dzielenie się opłatkiem i składanie sobie życzeń. Tych nie było końca. Dzieci z ogromną chęcią zasiadły do świątecznego stołu razem z dorosłymi. Ale to jeszcze nie wszystko - podczas posiłku dzieci dostrzegły pod choinką prezenty. Po obiedzie musiały zaśpiewać kolędy i pastorałki, by dowiedzieć się, że Mikołaj przyniósł prezenty dla każdej z grup. Radości było co niemiara. Pani dyrektor przygotowała dla każdego dorosłego uczestnika wigilii niespodziankę- ślicznego aniołka. Z kolei Gwiazdor nie zapomniał o pani dyrektor, pod choinką były i dla niej prezenty. Mamy nadzieję ,że wszyscy będą grzeczni również w przyszłym roku i Mikołaj do nas na pewno zawita. 

Opracowała: Grażyna Redźko

    15 grudnia 2011r.  o godz. 16.15 rozpoczęły się Jasełka 2011 pt.,,Wiwat kolęda”w Publicznym Przedszkolu „Promyk Słońca” w Dziwnowie. Na wstępie pani dyrektor Renata Klimowicz powitała zaproszonych gości: m.in. pana burmistrza Grzegorza Jóźwiaka,  radnych, księdza Karola, dyrektorów placówek oświatowych i kulturalnych, emerytowanych pracowników przedszkola, przedstawicieli policji, straży granicznej, straży pożarnej, rodziców oraz wszystkich, którzy zaszczycili swoją obecnością przedszkole. Ucieszył nas fakt, że sala widowiskowa naszego przedszkola wypełniła się po brzegi. W naszym przedstawieniu tradycyjnie wystąpiła – Rodzina Święta (Józef, Maryja, Jezus), pasterze, górale, zwierzęta, trzech króli, król Herod, dzieci aniołowie oraz po raz pierwszy kolędnicy. Gdy przygasły światła, umilkł gwar, za sprawą przepięknej scenografii  przenieśliśmy się w czasie – o ponad 2000 lat – do Betlejem. Gra aktorska dzieci z grupy III „Gumisie” (pod kierunkiem nauczycielki Grażyny Redźko) oraz dzieci z grupy IV „Tygryski” (pod kierunkiem nauczycielki Beaty Arczyńskiej i Magdaleny Sowy) pomogła zagłębić się w słowo Boże i odkryć w sobie ufność i wiarę. Wiele wzruszeń dostarczyło wszystkim wysłuchanie przepięknych pastorałek i kolęd. Gościnnie również wystąpiły ,,Duszki” z kolędą pt. ,,Wśród nocnej ciszy” (pod kierunkiem nauczycielki Izabeli Łyjak).   Brawurowa gra aktorska oraz niepowtarzalny klimat sprawiły, że przedstawienie zostało bardzo ciepło przyjęte przez publiczność, która nie szczędziła oklasków i ciepłych słów. Nie byłoby tego wspaniałego występu, gdyby nie zaangażowanie całego personelu przedszkola oraz rodziców. Dzięki współdziałaniu, wzajemnej pomocy i wyrozumiałości całej rzeszy dorosłych, mogliśmy uczestniczyć w wydarzeniach narodzin maleńkiej miłości, niezgłębionej tajemnicy, która przyniosła światu pokój, prawdę, nadzieję i miłość. Mamy nadzieję, iż to przedstawienie przybliżyło wszystkich uczestników do Świąt Bożego Narodzenia. Dzieci na bis jeszcze raz zaśpiewały tytułową piosenkę ,, Wiwat kolęda”.   W tym świątecznym nastroju pożegnaliśmy wszystkich gości, aby przesłanie zanieśli do swoich rodzin, by dało im to siły stawiać czoło zmaganiom codzienności. Z całego serca dziękujemy wszystkim za okazaną pomoc i obecność. Do zobaczenia za rok. 

Opracowała: Grażyna Redźko

Kiedy przychodzi miesiąc grudzień, kalendarz wskazuje 6 dzień wszyscy ludzie spieszą, aby dzień Św. Mikołaja był dniem dobroci i miłości dla wszystkich ludzi a szczególnie dla wszystkich dzieci, by sprawić im radość i wesele przez przygotowanie upominków i ich wręczenie. 

Tak też jest i w naszym przedszkolu. Corocznie Rada Rodziców przygotowuje niespodzianki – prezenty dla swoich małych pociech. Jest dużo radości i rozsiewania wkoło dobra. Pani  Izabela Łyjak i Grażyna Redźko przygotowały wiele zabaw podczas spotkania z Mikołajem na naszej sali widowiskowej. Dzieci, panie na czele z panią dyrektor Renatą Klimowicz oraz rodzice byli przygotowani na spotkanie z tak ważnym gościem. Mieliśmy wszyscy ubrania w kolorach czerwieni. Przedszkolaki miło przywitały Świętego Mikołaja, zaśpiewały mu piosenki:,, Kochany Panie Mikołaju" oraz ,, Mikołaju nasz" . Następnie wspólnie z Mikołajem bawiły się wesoło. Po wspaniałej zabawie dzieci udały się do swoich sal, gdzie ich ponownie odwiedził Mikołaj i rozdał upragnione prezenty. Radości było bardzo wiele, dzień ten dzieci będą pamiętać zapewnie bardzo długo i chętnie go wspominać. 


Opracowała:Grażyna Redźko

Dnia 5 grudnia 2011 roku w Publicznym Przedszkolu „Promyk Słońca” w Dziwnowie, na sali widowiskowej, pani dyrektor Renata Klimowicz powitała mistrza pszczelarstwa pana Mirosława Wrońskiego. W spotkaniu uczestniczyły dzieci z grupy I Smerfy oraz z grupy II Duszki wraz z paniami. W bieżącym roku szkolnym, realizując plan pracy dydaktyczno – wychowawczej, którego tematem jest pogłębianie wiedzy przyrodniczej dzieci poprzez bezpośrednią obserwację, eksperymenty i działania twórcze, zaplanowaliśmy cykl spotkań z pszczelarzem. Pszczelarze należą do nielicznej już grupy zawodowej, której bardzo zależy na ochronie naszego środowiska naturalnego. Ściśle związani z przyrodą poprzez opiekę i rozwój swoich pasiek, obserwują i analizują zmiany zachodzące w naszym otoczeniu. Zmartwieni postępującymi zmianami, wraz z nadejściem rolnictwa intensywnego, uświadamiają i pragną podejmować działania związane z edukacją najmłodszych. Dorośli zagonieni w swoich obowiązkach życia codziennego, obojętni, nie zauważają problemu – im życie ucieka, martwią się tym co będzie jutro, a nie tym co będzie pojutrze. Dorośli mówią :”…a tym to już niech się młodzi martwią”. Dlatego tak ważne jest pokazanie dzieciom przyrody z bliska. Dzieci poznając życie małych stworzonek będą przy każdej nadarzającej się okazji przypominać sobie o tym, że „robak”- owad też ma swój świat. Świat na którym żyje o dziesiątki milionów lat dłużej od człowieka. Taki mały „ktoś” naprawdę potrafi zainteresować  swoim wyglądem, trybem i warunkami życia. Wystarczy się przyjrzeć  i poznać. W oczach małego dziecka przestaje być „robalem”, a staje się bardzo interesującym stworzeniem, „sąsiadem” o którego warto i trzeba się martwić. Dla naszej przyrody nie da się cofnąć czasu.

            Spotkanie miało na celu zaznajomienie z budową pszczoły miodnej, poznanie znaczenia pracy pszczół, zapoznanie z wyglądem ula, poznanie wartości odżywczych miodu, zaznajomienie z niebezpieczeństwem płynącym z kontaktu z pszczołami, poznanie stroju i narzędzi pracy pszczelarza, chcieliśmy też dowiedzieć się o początkach pszczelarstwa. Wspólnie zaśpiewana piosenka „Zjadaj miód” wprowadziła nas w temat.

Najpierw pan pszczelarz pokazał nam zdjęcia różnych owadów: osy, trzmiela, szerszenia, komara, muchy, pszczoły i opowiedział jak rozpoznać pszczołę miodną. Pszczoły mieszkają w ulu, wiele uli stanowi pasiekę. Wśród pszczół najważniejsza jest matka – królowa. To ona zasiedla komórki składanymi przez siebie jajeczkami. Z tych jajeczek, karmionych pszczelim mleczkiem, miodem i pyłkiem wylęgają się małe pszczółki, które gdy mają dwa-trzy tygodnie już pracują: czyszczą komórki, karmią młody czerw czyli larwy, budują plastry, a w nocy odparowują skrzydełkami nadmiar wody z nektaru. Nektar na miód znoszą pszczoły zwane robotnicami. Pszczoły żyją krótko i ciężko pracują dzień i noc, stąd powiedzenie „pracowity jak pszczoła”.   Dowiedzieliśmy się, że w okresie jesieni pszczoły zabezpieczają ul przed zimnem uszczelniając lepkim kitem wszystkie szpary i zmniejszają wlot do ula. Pomaga im  w tym pszczelarz, który wie , że muszą mieć w ulu sucho i ciepło. Zimą pszczoły nie wylatują z ula. Nagromadzone zapasy miodu i pierzgi, czyli sfermentowanego pyłku kwiatowego, pozwalają im przetrwać do wiosny. Zimą pszczoły trwają w półśnie.    
 Pan  Mirosław powiedział nam, że pszczoła  żądli tylko wtedy, gdy broni swojego ula lub gdy się ją przyciśnie. Po ukłuciu nie jest wstanie wyciągnąć żądła, zostawia go w ciele, a sama ginie. (Pamiętaj o tym ! )  Zobaczyliśmy też jak wygląda ul od środka, co znajduje się w ramkach i jak wydostać miód z ramek. Miód jest najważniejszym produktem pracy pszczół. Dowiedzieliśmy się, że spożywanie miodu i produktów z ula to recepta na nasze zdrowie! Obejrzeliśmy inne ciekawe eksponaty, jak kit pszczeli, wosk, plastry miodu, odsklepiacz widelcowi, podkurzacz, miotełki do omiatania ramek, łyżeczki do miodu czy odsączarkę. A największą frajdą było przymierzenie kapelusza pszczelarza! (własność  Natalki -   małej córeczki pana pszczelarza ). Nie zabrakło i świec woskowych, które dla wszystkich dzieci przygotował osobiście pan Mirosław Wroński. Pokazał nam jak taką świecę można zrobić, a panie wychowawczynie, pod bacznym okiem  mistrza i  w otoczeniu dzieci,  wykonały je dla siebie osobiście.

            Spotkanie z pszczelarzem było dobrą okazją do rozbudzenia zainteresowań przyrodniczych, upłynęło w miłej atmosferze. Celom edukacyjnym towarzyszyła również chęć osłodzenia miodowym przysmakiem jesiennej szarugi, otrzymaliśmy od pana Mirosława po słoiczku przepysznego miodku.  (kto chce może go kupić i …posmakować  www.pasieka.krabik.pl ) Po wysłuchaniu tych ciekawostek dzieci pełne wrażeń , doświadczeń i wiedzy wróciły zadowolone do swoich sal wraz z piękną kolorowanką przedstawiająca  „Pszczeli świat”.    
Podziękowaliśmy ze szczerego dziecięcego serduszka  za wizytę, a że temat nie został wyczerpany, nasz zaprzyjaźniony mistrz pszczelarstwa obiecał do nas jeszcze przyjść.

            Wszystkie eksponaty zostały udostępnione przez panów Józefa i Mirosława Wrońskich  z pasieki rodzinnej w Maszewie. 
Dziękujemy bardzo i do zobaczenia.

Opracowała: Bożena Zajączkowska

Dnia 2 grudnia 2011r w Publicznym Przedszkolu „Promyk Słońca” w Dziwnowie, w grupie I „Smerfów” odbyło się zajęcie otwarte prowadzone metodą Ruchu Rozwijającego wg Weroniki Sherborne. W zabawie uczestniczyły dzieci 3-letnie, rodzice i opiekunowie, dyrektor Renata Klimowicz, psycholog Hanna Polecka, panie pracujące w grupie. Zajęcia prowadziła nauczycielka Bożena Zajączkowska oraz rodzic p. Tomasz Dąbkowski.
Warto wiedzieć, że ruch jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka, a zwłaszcza małego dziecka. Wpływa korzystnie nie tylko na sprawność fizyczną, ale i na rozwój umysłowy, daje okazję do rozwijania inicjatywy, indywidualności i samodzielności. Służy do wyrażania emocji, nawiązywania kontaktów i porozumiewania się.
Twórcą metody Ruchu Rozwijającego jest Weronika Sherborne – Angielka, pedagog i fizjoterapeuta. To właśnie owa fizjoterapeutka zwróciła uwagę na potrzebę bliskich związków między ludźmi, jako istoty dla rozwoju osobowości dzieci. Opracowany przez nią system ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłym w trakcie tzw. „baraszkowania”. Prostota i naturalność są głównymi walorami tej metody i stanowią jednocześnie o wartości i powodzeniu. Podstawowe założenia metody to rozwijanie potrzeb przez ruch:

·         świadomości własnego ciała i usprawnienia ruchowego,

·         świadomości przestrzeni i działania w niej,

·         dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.

Zajęcia rozpoczęliśmy od zabawy muzyczno – ruchowej „Dzień dobry” oraz ćwiczeniem w „Fotelikach”, które polegało na tym, iż dorosły siedział w siadzie skrzyżnym, dziecko na podłodze przed dorosłym i w „fotelikach” przemieszczaliśmy się w rożnych kierunkach a przy spotkaniu z drugim „fotelikiem” witaliśmy się podając sobie ręce i przedstawiając się. 
Uwzględniając prawidłową strukturę zajęć wykonywaliśmy różne ćwiczenia oraz zabawy z zakresu świadomości schematu ciała i otaczającej przestrzeni: „Moje”, „Pełzanie”, „Czworakowanie”, „Turlanie”, „Przechadzka w parach”, „Spacery”, „Mosty”.
Ćwiczenia oparte na relacji „z”: „Fotelik”, „Leżanka”, „Wycieczka”, „Mały tunel”, „Domki”, „Tunel”, „Wóz”, „Huśtawka”, „Zabawy z kocem”.
Ćwiczenia oparte na relacji „przeciwko”: „Przetaczanie”, „Paczka”, „Klatka”, „Przepychanie”.
Ćwiczenia oparte na relacji „razem”: „Piłowanie drewna”, „Tunel”, „Lustro”, „Wóz”, „Huśtawka”, „Rowerek”, „Walec”, „Wiadukt”, „Wahadło”.
Ćwiczenia twórcze (kreatywne) tworzyliśmy w parach oraz w grupach wspólne formy przestrzenne z różnymi elementami ruchu. 
Wszystkie wymienione wyżej ćwiczenia przeplatane były ćwiczeniami relaksacyjnymi.
Proponowane zabawy i ćwiczenia dzieci wykonywały dzielnie przy współpracy rodziców i opiekunów.
Na zakończenie ćwiczeń odbyło się „Przeciąganie liny”. Kto wygrał? Przyjdź na następne zajęcia to zobaczysz!
Dzieci w zabawach były szczere, radosne, ufne, nawiązywały życzliwe kontakty, pokazały, że są zdolne do sporego wysiłku. Twórczy charakter zabaw i swoboda dziecka w działalności, dały maluchom pole do rozwijania aktywności, pomysłowości, sprawności i odpowiedzialności, co z kolei podniosło ich wartość, dało zadowolenie i radość.
Rodzice mieli możliwość poznania reakcji dziecka na nowe sytuacje, jego sposobów komunikacji społecznej i radzenia sobie w grupie. Był to czas wspólnej, kreatywnej zabawy z dzieckiem i innymi uczestnikami grupy. Zabawa jest najbardziej efektywnym sposobem uczenia dziecka, gdyż całkowicie je pochłania i angażuje wszystkie zmysły. Dodatkowo redukuje stres i wyzwala kreatywne myślenie oraz kształtuje charakter. Zabawa jest integralnym składnikiem zdrowego rozwoju człowieka, pogłębia więzi między dzieckiem a rodzicem.
Warto bawić się z dziećmi w sposób zorganizowany oraz spontaniczny. Co dzieci czuły? Błysk w ich oczach ukazywał radość a usta dziękowały.

„Mamo, tato – pamiętaj – twojego czasu potrzebuję najbardziej!!!

Wszyscy świetnie się bawiliśmy! „Już zabawa się skończyła” to słowa piosenki, która zakończyła nasze spotkanie. Za wspólne zabawy dzieci ucałowały swoich najbliższych, a rodzice dla dzieci przygotowali nagrody w postaci odblaskowego misia.
Pamiętając o zasadzie: nauczyciel twórczy – wychowuje twórcę, nauczyciel uczący się – uczy, aktywny – wychowuje dziecko przez pokaz. Tego wszystkiego jak to robić dowiedzieliśmy się na warsztatach w dniach 8 – 9 września br. Uczestniczyliśmy wówczas w kursie doskonalącym „Metoda Ruchu Rozwijającego wg Weroniki Sherborne” prowadzonym przez pana Dariusza Okrzesika, któremu dziękujemy i zachęcamy by dzielił się swoja wiedzą i umiejętnościami.
Rodzicom dziękujemy za zaufanie i obecność – czekamy na Was w miesiącu styczniu. 

Opracowała: Bożena Zajączkowska